Van Oamaru via Dunedin naar Christchurch

We eindigden ons laatste bericht bij aankomst in Oamaru. Inmiddels zijn we via Dunedin weer in Christchurch aangekomen. In Oamaru hebben we een paar dagen rondgekeken in het stadje en naar de dieren in de buurt. Tevens hebben we tevergeefs geprobeerd Joris wat bij te laten slapen, maar als een driejarige bedacht heeft dat hij niet gaat slapen…

Oamaru heeft een aardig Victoriaanse wijk met gebouwen uit het begin van de vorige eeuw. Maar de topatractie van de stad zijn de pinguïns. Er is ons door de aardige dame van de camping verteld dat er twee kolonies zijn: de yellow eyed en de little blue pinguïns. De laatste kun je alleen tegen betaling met een gids bezoeken en omdat  we echte Nederlanders zijn besluiten we de gratis pinguïns op te gaan zoeken. (Het speelde ook mee dat de blauwe pinguïns pas na kindertjes  bedtijd aan wal komen en de geeloog pinguïns voor die tijd.) Vanaf de camping rijden we door het mooie stadspark naar de supermarkt om inkopen te doen voor het avondeten en rijden dan naar de plek waar de pinguïns aan land komen. Dat betekende wel dat we nog even één van de steilste straten van Oamaru moesten beklimmen. Jurgen en Joris probeerden dat al fietsend. Barbara ging maar lopen, wat door een inwoner van die bewuste straat als veel verstandiger werd bestempeld. Volgens Barbara was dat omdat ze een vrouw is en daardoor wel verstandig is. 🙂

Shashin Error:

No photos found for specified shortcode

Na de klim dalen we af naar de plek waar de pinguïns aan wal komen. We weten dat we er zijn als we een lading auto’s en campers geparkeerd zien staan. We verankeren de fietsen en nemen de fietskar met Robin erin mee samen met de tassen met eten. Waarom komen die rare vogels aan land rond etenstijd? We lopen langs een speciaal aangelegd pad naar een van de twee uitkijkposten ver boven het strand waar een groepje mensen staat te koukleumen. Hier moeten we zeker zijn. Terwijl iedereen om ons heen langzaam bevriest pakken wij de tassen met eten uit en beginnen een dikke picknick. Joris rent rond met tacochips en hummus dip en Robin spuit sap door in minitomaatjes te happen. Dolle boel dus. Dit zorgt er wel voor dat we vooraan bij het hekje een ruime plek hebben om de pinguïns aan land te zien komen. 🙂

Shashin Error:

No photos found for specified shortcode

Na een tijdje komt de eerste pinguïn aan land. We maken een paar foto’s en wachten tot de rest van de kolonie aan land  komt, maar er gebeurt een niet hele tijd niets. Gelukkig ontdekken we nog een paar zeeleeuwen die onder onze neus lagen te slapen op een stuk zeewier in dezelfde kleur als hun pels. Langzamerhand komen er steeds meer mensen, dus die pinguïns moeten nu toch echt wel gaan komen denken we. En ja, hoor daar komen er nog twee. Nadat die wat over het strand gescharreld hebben verdwijnen ze in het struikgewas. Na nog een kwartiertje wachten houden we het voor gezien. De rest van de pinguïns blijven zeker op zee vanwege de harde wind en de hoge golven. Een dag later leren we dat de Hoio (Maori voor lawaai) pinguïns erg bedreigd zijn en dat er altijd maar een paar op één strand broeden. En wij maar denken dat we honderden pinguïns gingen zien. We vonden het al komisch dat er zeker 30 mensen kwamen kijken naar 3 zwart-witte vlekjes ruim honderd meter verder op het strand.

Shashin Error:

No photos found for specified shortcode

Vanuit Oamaru vertrekken we in zuidelijke richting. Ons plan om de Otago rail trail te rijden kunnen we niet meer uitvoeren voordat Hanny en Jan op bezoek komen. Daarom willen we naar Dunedin rijden en daar op het schiereiland nog wat dieren spotten. Tussen Oamaru en Dunedin ligt State Highway 1. Dezelfde snelweg die we aan het begin van onze fietstocht hebben proberen te vermijden… We willen daarom weer zo veel mogelijk om de SH1 heen rijden. Dat is echter  niet altijd mogelijk. Het eerste stuk tot net voor Moeraki Boulders kunnen we de kustweg nemen die schitterend is.

Shashin Error:

No photos found for specified shortcode

Net  voor Moeraki vinden we een leuke camping bij het strand. Vanaf daar kan je een mooie wandeling maken naar de boulders. De wandeling naar de boulders is schitterend en de jongens genieten volop van de kleine riviertjes die over het strand lopen en de mooie schelpen en het zeewier dat door Robin “happie” wordt gedoopt. De boulders zijn heel bijzonder om te zien en we vermaken ons met fotograferen en klauteren.

Shashin Error:

No photos found for specified shortcode

Verderop steken we stukken binnendoor om maar van de SH1 af te zijn. Helaas betekent dit wel dat we flink moeten klimmen en we ook soms veel over gravelwegen rijden. Een combinatie die best pittig is met een tandem en een fietskar. Op de Horse Range pass komen we dan ook met veel moeite boven. Volgens de gegevens in de GPS was het laatste stuk van de klim ongeveer 15%.

Shashin Error:

No photos found for specified shortcode

Ons harde werk wordt echter beloond als we voor een kampeerplekje aankloppen. Het is even zoeken naar een vlak stukje op het terrein van de mensen waar we kamperen, maar nadat er een stukje van de paardenwei is afgezet kunnen we de tent opzetten. Onze gastheer en gastvrouw hebben nog even een uurtje werk met het verwijderen van de paardenmest uit een aantal weilanden, maar daarna mogen we douchen. Het verwijderen van de mest gaat met een speciale mestborstel achter de quad. En dat vind Joris maar wat interessant. Hij en Barbara mogen zelfs nog even meerijden naar de schuur.

Shashin Error:

No photos found for specified shortcode

Na de douche staat de tafel voor ons gedekt. We eten biefstuk en geitenbraad van de eigen dieren. Voor de jongens is een doos met speelgoed tevoorschijn gehaald. Het is dus één groot feest. En het leuke is dat onze gastheer vertelde dat hij zo verbaasd was dat wij langskomen, en dat hij het zo leuk vond. Als hij langs de hoofdweg had gewoond had hij misschien wel een bordje opgehangen: FIETSERS WELKOM

Shashin Error:

No photos found for specified shortcode

Na dit warme welkom  is het nog twee dagen fietsen naar het Otago Peninsula dat bij Dunedin ligt. Een dag omhoog en één dag afdalen. Die nacht kamperen we bovenin op de berg in de wolken. Helaas letterlijk, al slapen we ook wel aardig. In Dunedin bespreken we de bus naar Christchurch zodat we aan kunnen sluiten bij Han & Jan. We blijven nog twee nachten op het schiereiland en zien daar zeeleeuwen van dichtbij en zeehonden van wat verder af. Helaas is het te ver naar de albatrossenkolonie in de sterke wind die weer is opgestoken.

Shashin Error:

No photos found for specified shortcode

Op de dag van ons vertrek naar Christchurch rijden we de 20 kilometer naar het vertrekpunt van de bus. Daar aangekomen blijkt de buschauffeur niets te weten van de door ons aangemelde fietsen en fietskar. We mogen ze bij gods gratie bij het reservewiel zetten. Daarvoor moeten we ze echter wel in een mum van tijd helemaal uit elkaar halen. Als het zweet hiervan weer een beetje opgedroogd is zitten we in de bus op de door ons verfoeide SH1. Die blijkt ook flink te klimmen en we zijn blij dat we daar niet met 4 km per uur omhoog gekropen zijn terwijl het verkeer  met 100 km per uur voorbij raast. Wel leuk om een gedeelte van de plekken weer terug te zien waar we zelf  langs gereden zijn. Helaas moesten we wel drie keer de bus uit, waarvan één keer een half uur in de regen als de jongens net inslaap zijn gevallen. 🙁 Ons vertrouwen in het Nieuw Zeelandse openbaar vervoer zakt naar een dieptepunt. Zes uur later staan we weer in Christchurch.  Een afstand waar wij ongeveer een maand voor nodig hadden. Als we de fietsen uit de bus willen halen vraagt de buschauffeur waar we slapen. We mogen de spullen laten liggen en hij zet ons voor de camping af! We hebben weer vertrouwen in de mensheid.  Als we hem vertellen over onze plannen voor Arthur’s Pass waarschuwt hij ons voor de steilte. Hij is niet de eerste…

Shashin Error:

No photos found for specified shortcode

We sleutelen snel de fietsen provisorisch in elkaar en lopen de camping op, want daar zijn opa en oma!
Han & Jan zijn veilig aangekomen en slapen in een backpackershutje op de camping. Het is een geweldig weerzien. De jongens zijn helemaal blij en voor hun ouders is paar extra handen en ogen ook wel prettig. Met zijn allen bekijken we Christchurch en maken plannen voor de rest van de reis. Als we in een blog op het net zien dat er stukken met 21% steiging in de weg naar Arthur’s Pass zitten besluiten we het OV van NZ nog eens te proberen. Morgen vertrekt onze bus naar boven. Na een beperkte klim hoeven we dan alleen nog af  af te dalen.

Steam punk HQ
Close
Steam punk HQ
Pinguïns crossing
Close
Pinguïns crossing
Pinguïn komt uit de zee
Close
Pinguïn komt uit de zee
Zoekplaatje met een pinguïn
Close
Zoekplaatje met een pinguïn
Een zeehond komt te uit het water
Close
Een zeehond komt te uit het water
Als je boven bent geweest mag je weer naar beneden
Close
Als je boven bent geweest mag je weer naar beneden
 
In de speeltuin in Oamaru
Close
In de speeltuin in Oamaru
Het is schitterend rijden over de kustweg
Close
Het is schitterend rijden over de kustweg
Wat is er nu mooier dan bij het water spelen
Close
Wat is er nu mooier dan bij het water spelen
Barbara op een klein bouldertje
Close
Barbara op een klein bouldertje
De hele familie bij de boulders
Close
De hele familie bij de boulders
Eitje gelegd
Close
Eitje gelegd
 
Joris in een boulder
Close
Joris in een boulder
N2H_77_Oamaru-Dunedin-Christchurch
Close
N2H_77_Oamaru-Dunedin-Christchurch
N2H_77_Oamaru-Dunedin-Christchurch
Close
N2H_77_Oamaru-Dunedin-Christchurch
N2H_77_Oamaru-Dunedin-Christchurch
Close
N2H_77_Oamaru-Dunedin-Christchurch
N2H_77_Oamaru-Dunedin-Christchurch
Close
N2H_77_Oamaru-Dunedin-Christchurch
N2H_77_Oamaru-Dunedin-Christchurch
Close
N2H_77_Oamaru-Dunedin-Christchurch
 
Dit bericht is geplaatst in 2014 - Nieuw Zeeland en getagd. Bookmark de permalink.

12 Reacties op Van Oamaru via Dunedin naar Christchurch

  1. Hadie Jurgen en Barbara,
    Goed om weer van jullie te horen!
    Mooie verhalen, maar zie alleen maar foto’s van een slapende Joris op een race circuit…
    Veel liefs uit Amsterdam
    Carla

  2. Jos & Saskia zegt:

    Hartstikke leuk te lezen, weer een heel avontuur dus vooral met 2 kinderen. Geniet er van, dan genieten wij wel van de verhalen

  3. ida zegt:

    leuk weer dit verslag. Alleen … ook ik zie alleen maar een slapende Joris. En de foto’s onder het verslag zijn van omgeving Gibraltar.
    Groetjes ook aan Hanny en Jan,
    ida

  4. Ben & Ingrid zegt:

    Mooi om weer wat van jullie te horen.
    Het is zo nu en dan aardig klimmen daar, verstandig om dan voor het OV te kiezen.
    Wij vertrekken woensdag naar Faro voor onze 8 weekse fietstocht terug naar huis.

    Liefs
    Ben & Ingrid

    • Jurgen zegt:

      Hallo Ben en Ingrid,

      leuk om van jullie te horen! Veel plezier in Portugal, Spanje, Frankrijk, enz!

      Liefs,
      JuBaJoRo

  5. Georgea zegt:

    Hoi leuke mensen,
    Ik geniet van jullie avontuur! Ik mis foto’s van Robin, en nu van Hanny en Jan!Kunnen jullie ervoor zorgen voor de volgende editie? Ik wens jullie veel geluk op de weg!
    Saudades tia Georgea

  6. e.mansvelt zegt:

    Hallo allemaal. Leuk verslag, maar geen foto, s. Hier is alles prima.Rob belde mij over jullie telefoontje.Heel veel liefs voor allemaal, pas goed op, liefs van Lies

  7. hennie bokhove zegt:

    Ha zwetende fietsers. Heb veel bewondering voor jullie hoor. Jammer genoeg geen juiste foto’s maar die van slapende Joris is wel erg leuk, ook 6x hoor hahaha. Dikke kus voor jullie en ook voor Hanny.
    liefs Hennie

  8. Jurgen zegt:

    Hallo allemaal,

    Door wat problemen met internet stond wel het stukje op de site, maar waren de foto’s niet gekoppeld. Op deze camping in Jackson lukte het toch wel. De foto’s staan er op dus veel kijkplezier!

    JuBaJoRo en Han & Jan

  9. Marlies Kortenoever zegt:

    Dag allemaal, Wat een avonturiers zijn jullie. Al dat geklim en die wind. Leuk dat Hannie en Jan er nu ook zijn. Ik heb helaas geen geduld om alle foto’s te openen. gaat echt lastig deze keer. maar wat ik zie is prachtig.
    Veel plezier met jullie verkenningstochten! Marlies

  10. Ans Mellink zegt:

    Hoi familie,
    Even een belangrijk nieuwtje van het tuinfront: vanochtend zal ik een pimpelmeesje in jullie nestkastje binnenhippen, dus wie weet een jong mezengezinnetje bij terugkomst in de Hovenierstraat , groeten van de buren

    • Jurgen zegt:

      Hallo Ans,

      Bedankt voor deze update. Een nestje zou leuk zijn. Zouden ze na drie jaar eindelijk in de kast gaan broeden? Komt vast door de rust die nu heerst in onze tuin. 🙂

      Groeten,

      Jurgen