De grote oversteek

We zijn er helemaal klaar voor, we gaan Maleisië van west naar oost doorkruisen! Nou ja, helemaal klaar… ik weet dat we erg moeten gaan klimmen en daar zie ik nog wel tegen op. Dus stap ik er niet zo ontspannen in als in de eerdere etappes. Maar, als het niet gaat zijn er altijd andere opties, dus, we zijn er klaar voor!

Het gebied waar we nu doorheen gaan is wat minder druk bewoond dan de westkust. Dat blijkt meteen als we voor de eerste nacht een hotel zoeken. We struinen 2 avonden het internet af en vinden uiteindelijk een hotel. Vlak voor we wegrijden uit Sungai Petani besluiten we toch maar even te bellen of ze een kamer hebben. Nee dus! Okee, dat begint goed… We vinden alleen een hotel over 75 km. Dat wordt wel een hele lange dag. Maar we besluiten toch op weg te gaan, we zien wel hoe het gaat.

We rijden Sungai Petani uit en zitten meteen in de plantages. Palmolie en rubber. Echt zoals we dat in Thailand ook zagen. De wegen zijn wel een beetje drukker, maar ze houden goed rekening met ons. Als we bij een stalletje stoppen om wat te drinken zijn de mensen erg enthousiast. We drinken hier vaak siroop, aangemaakt met (warm) water en veel ijsblokjes. Dat is natuurlijk heerlijk als het zo warm is. Joris stopt als hij zijn drinken op heeft de ijsblokjes in zijn drinkfles voor onderweg. De mevrouw gebaart dat dat niet hoeft. Hij moet maar even meekomen. Bij de rode koelbox waar de ijsblokjes inzitten stoppen ze samen de fles vol ijsblokjes. Nog wat water erbij en we zijn klaar voor de warmte van de dag. Wat een lieve mensen!

Het is zeker een warme dag. We zijn dan ook blij als we in Kampung Parit Panjan een bordje home stay zien. Dat betekent dat we onze lange dag lekker een stuk korter kunnen maken. Helaas blijkt deze homestay dicht. Maar geen probleem, er zijn nog twee homestays in dit dorp. Via een restaurantje en een winkeltje komen we bij de eigenaresse van Rose Homestay. Een huis met 8 bedden, dus dat komt goed.

Als we ‘s avonds rijst eten bij een kraampje eten we gebakken bananen als toetje. De bakkende mevrouw is zo blij als Robin zelf nog een zakje gaat kopen dat we een hele berg bananen gratis toegestopt krijgen. Op weg naar huis krijgen we ook nog rambutang (een lychee achtige vrucht) van onze “buren”. Wie nu nog twijfelt aan de liefheid van de Maleisiëers……… Het moet wel goed komen met onze oversteek!

Maar al zijn de mensen nog zo lief, het fietsen moeten we toch echt zelf doen. Dat blijkt 2 dagen later als we naar Pengkalan Hulu fietsen. We moeten na Baling gaan klimmen, dat weten we. Maar de eerste klim is meteen zo steil! En dat over een drukke weg waar de auto’s langs je zoeven. Echt niet fijn. Helaas is de tweede klim hetzelfde, en dan ben ik er helemaal klaar mee! Het lukt me gewoon niet meer om de berg op te fietsen. Gelukkig heb ik 3 mannen naast me die niet voor 1 gat te vangen zijn. Joris zegt meteen, dan gaan we lopen en duwen we de fiets omhoog.

De jongens vinden het lopen geen probleem. Ze zoeken in de berm naar mooie spullen die mensen hier achter gelaten hebben. Ze vinden onder andere battery packs en als Joris een nog werkende rekenmachine vindt is het feest compleet. LOL+LOL= hihi is de klapper van de dag! Ik ben blij met mijn mannen, en blij als ik het hotel zie. Eerst maar slapen, morgen zien we weer verder.

De volgende dag gaan we nog even klimmen, maar dan voornamelijk afdalen. De weg is prachtig. Veel palmolie plantages. De weg ligt hoger zodat we bijna door de boomtoppen rijden. Robin vindt het net enorme annanas planten! We komen in Gerik waar we een rustdag nemen voordat we verder gaan met onze oversteek. Even lekker niks. We komen op deze dag de kamer bijna niet uit, en de muren komen niet eens op ons af. Dan zijn we weer klaar om verder te gaan.

Nu gaan we echt de jungle in. We fietsen naar Belum royal state park. Hier moeten we ook wel veel klimmen, maar het gaat geleidelijk. En dat is prima. Wat op en neer door de prachtige natuur. Als we afdalen naar het grote stuwmeer zien we een bordje ‘ let op, overstekende olifanten!’ Jammer, maar we hebben ze niet gezien. We slapen in een resort met drijvende kamers op het stuwmeer. Het klinkt heel luxe, maar dat is het niet. Wel erg leuk om mee te maken! Het uitzicht is zo mooi, de golven van de voorbij varende boten wiegen ons in slaap. Het enige minpuntje is de vloer van de badkamer. Die is zo gammel dat ik er ‘s nachts doorheen zak als ik naar de wc moet. Gelukkig zit er precies een ton onder de plek waar ik doorzak, dus heeft alleen de plank schade, en komen wij (Jurgen krijg bijna een hartverzakking van de klap) er met de schrik van af.

We fietsen de volgende dag omhoog en omhoog. Door de jungle, met neushorenvogels die over ons heen vliegen. De planten en bomen zijn schitterend. De aangekondigde olifanten en miereneters zien we ook nu helaas niet. Wel olifantenpoep, dus ze wonen hier echt!

Als we meer dan 1.000 meter geklommen hebben zijn we moe. We stoppen bij een rustpunt en vragen of we er kunnen slapen. Er is geen hotel, maar we kunnen onder het afdak van de rustruimte slapen. We eten in het restaurant en krijgen bij de rustruimte lekkere broodjes van een naast ons etende familie. Ook ontmoeten we Ardy. Hij is toerfietser en woont bij Kota Bharu in de buurt. Als we daar zijn moeten we zeker langs komen. Jurgen hangt de tarp op en zo maken we een rustig hoekje om te slapen. We zijn wel trots op onze jongens. Waar we ze ook mee naar toe nemen, en waar we ze ook te slapen leggen, het maakt ze niets uit. Ze slapen gewoon.

Wij slapen slecht door de optrekkende vrachtwagens, mensen die midden in de nacht naast ons gaan zitten kletsen en klepperende auto deuren. De volgende morgen gaan de jongens op onderzoek uit. De grote lampen bij de parkeerplaats hebben veel dieren aangetrokken en die zijn nu op de parkeerplaats. Grote torren, vlinders zo groot als je hand, wandelende bladeren. We zitten toch echt in de jungle.

Jurgen en ik voelen ons gaar na deze gebroken nacht, maar gelukkig staat er afdalen op het programma. We zoeven door de frisse ochtendlucht. Deze is zo fris dat de jongens hun fleecetrui aantrekken. Komt die toch eindelijk van pas! We dalen en dalen tot we in Gunung Reng zijn. Daar vinden we een berg met een coole grot erin. Die bezoeken we tijdens onze lunchpauze. Je kan er ver inklimmen en we zien de vleermuizen heen en weer vliegen.

En zo komen we via de rivier die de grens tussen Thailand en Maleisië is in Kota Bharu. Hier gaan we lekker uitrusten. We vinden een appartement op de 13e verdieping van een flat, met een zwembad op de 8e verdieping. Hier gaan we plannen maken voor de komende tijd. En wat die plannen zijn geworden, dat lees je in het volgende stukje.

Voor meer foto’s van deze etappe klik hier.

Gepost in 2018 - Nepal/Thailand + Maleisië, Reizen | Getagged , , , , , , | 11 Reacties

Selamat datang ke Maleisië

De veerboot brengt ons naar Langkawi, een eiland voor de kust van Maleisië. Dat is een makkelijke grensovergang. We krijgen meteen een visum voor 90 dagen dus daar hoeven we ons ook geen zorgen meer over te maken. Ongeveer het eerste waar we langs fietsen is een grote speeltuin. Mooi tijd voor een lunchpauze en lekker tijd om na 2 maanden eindelijk weer eens te schommelen! Dat schommelen is fijn volgens Joris want dan heb je lekkere wind. Het is namelijk erg warm. Als de glijbaan niet overdekt is brand je bijna je billen!

Er vallen ons meteen een paar dingen op. De wegen zijn veel slechter dan in Thailand. Gaten worden opgelapt, of niet, waardoor je erg moet uitkijken, vooral als je een berg afzoeft. Waar in Thailand iedereen in een pick up rijdt zie je die hier bijna niet. Er zijn grote luxe auto’s maar ook veel roestige rammelbakken. De wegen zijn smaller en ze rijden harder. Robin zegt: denk je dat mensen onze fietsen hier niet interessant vinden? Hij mist het roepen van de Thaise mensen onderweg. Dat was zo vrolijk! Nu zijn er hier veel toeristen dus het is niet zo raar dat ze daar niet zo van opkijken.

De eerste dag rijden we naar de westkust. We vinden een hotel in de buurt van het strand en gaan lekker zwemmen in de zee. Als we ‘s avonds eten komen de neushoornvogels in de boom vlak bij ons restaurant zitten. Die hadden we nog nooit gezien!

Joris wil graag naar een waterval dus fietsen we naar het noorden. De jongens hebben met Oma Hanny geregeld dat ze hun zakgeld krijgen. Dus onderweg wordt er meteen geïnvesteerd in een zwembril en een duikbril met snorkel. Zo’n bril is volgens Robin ook handig op de fiets, dan waait de wind niet zo in je ogen!

In Oriental village belanden we in een soort park met toeristische attracties. Wij wandelen de binnendoorweg naar de vele traptreden die naar de waterval gaan. Al snel zien we de waterval zelf. Dit is de grootste die we ooit van zo dichtbij gezien hebben! Maar we klimmen verder naar de 7 wells die boven de waterval liggen. Hier kun je heerlijk zwemmen! Er zijn in de rotsen zwembadjes uitgeslepen met heel helder water. Perfect voor de duikbrillen! Tussen de zwembadjes zijn de rotsen glad, als een soort natuurlijke glijbanen. Ook heerlijk om van af te glijden. Wat een fijne zwempartij is dit!

Als we ‘s avonds zitten te eten zien we 2 varanen voorbij zwemmen. De ene klimt in een boom om eieren te roven. De ander zwemt in de vijver en is echt heel groot, wel een meter of 2! Wow wat leuk!

De laatste dag op Langkawi fietsen we weer terug naar Kuah, de plaats waar de veerboot aankomt. Onze weg is klein en loopt langs een riviertje. Onderweg zien we veel varanen die heel hard kunnen lopen als ze schrikken van een fiets die ineens de bocht om komt zeilen. Helaas is het ‘s middags zo warm dat lang spelen in de zonnige speeltuin niet fijn is. Als we de volgende dag de veerboot naar Kuah Kerla nemen is het bewolkt en regenachtig. Hebben we maar mooi geluk gehad met al die mooie eiland dagen.

We zijn benieuwd naar het vaste land van Maleisië. We fietsen als we met de boot aankomen eerst een dag langs de kust. Het is vrijdag en de kinderen zijn vrij van school. Wat doe je dan als er ineens buitenlanders op de fiets voorbij komen? Mee fietsen natuurlijk! En zo worden we vrolijk welkom geheten op het vaste land van Maleisië.

We fietsen langs de kust naar het zuiden. Tussen de rijstvelden en de zee met de bergen op de achtergrond. Erg mooi! Onderweg komen erachter dat het vinden van een hotel hier een stuk lastiger is dan in Thailand. We zullen dus meer vooruit moeten kijken om niet ineens onverwacht veel langere fietsdagen te hebben.

Het vaste land van Maleisië is niet alleen mooi, we ontmoeten ook de aardige mensen die er wonen. Op Langkawi miste Robin het enthousiaste roepen van de mensen, op het vaste land wordt dit helemaal goed gemaakt. Auto’s rijden toeterend voorbij, omdat ze op die manier ‘hallo’ zeggen. Er wordt gezwaaid, duimen gaan de lucht in als we langsrijden en er wordt ‘hello’ geroepen. Als we langs een eetstalletje rijden wordt ons gevraagd te stoppen. We drinken sinaasappellimonade en krijgen allemaal gebakken hapjes om te proeven. Als we weggaan betalen we alleen de drankjes. Zo aardig!

Als we over een drukke weg rijden rijdt er een meneer op de brommer naast ons. Hij is maar aan het kijken. Als we even later stoppen bij een waterautomaat staat hij op ons te wachten. Of we misschien rambutan lusten. Deze lychee-achtige vruchten vinden we heerlijk! Dan moeten we maar even wachten. De meneer rijdt naar huis en plukt veel vruchten uit zijn boom. Welkom in Maleisië!

We zijn niet lang op het vaste land want we zijn op weg naar Penang. Dit keer geen lange bootreis, maar een tochtje met de veerpont. Die brengt ons naar Georgetown. Een leuke stad waar we een paar dagen willen blijven. Er zijn veel koloniale gebouwen. De ene heel mooi onderhouden, de ander een beetje shabby. We bekijken de stad. Een fantastische mengelmoes van culturen en geloven. Een moskee staat naast een Chinese tempel en daarnaast staat een Hindoe tempel.

De Maleisiërs wonen hier ook samen met de Chinezen en de Indiers. Ze hebben allemaal hun eigen wijken. Zo waan je je in China, even later ben je in klein India. Ook heerlijk voor het eten. Soms Chinese noedels met veel groenten en dan naan brood en kip uit de tandoori oven.

Wat ook heel leuk is hier is de straatkunst. Er zijn veel prachtige muurschilderingen verspreid over het centrum. Leuk om naar te zoeken en mee op de foto te gaan. Dat alles in combinatie met het kleine zwembadje bij ons hotel maakt dat we ons hier niet vervelen!

Als we eigenlijk nog wel een nachtje langer willen blijven blijkt dat ons hotel volgeboekt is, dus gaan we weer verder op reis. Eerst terug naar de vaste wal en dan naar Sungai Petani. Daar zijn we ook geweest voordat we naar Penang gingen. Kunnen we mooi kijken of de baby poesjes bij het hotel al gegroeid zijn! We vinden uit dat deze stad ook streetart heeft. Dus dat bekijken we zeker.

En we bereiden ons voor op de oversteek. Deze keer niet over zee maar over land. We willen van de westkust naar de oostkust, en moeten daarvoor dus het binnenland doorkruisen. Een nieuwe uitdaging ligt voor ons! En hoe dat gaat vertellen we in het volgende stukje. Net als over het schoolwerk, want daar gaan we ook zeker over schrijven! Voor meer foto’s van deze etappe klik hier.

Gepost in 2018 - Nepal/Thailand + Maleisië, Reizen | Getagged , , , | 5 Reacties

Het laatste stuk Thailand

Dolblij met Robins vertrouwde schoenen gaat onze reis verder door Thailand. We verlaten Koh Lanta met de veerpont en gaan verder richting de kust. Omdat er veel zee inhammen zijn is het even zoeken naar een rustige weg naar het zuiden die niet steeds dood loopt. We fietsen een dag door het binnenland en slapen in een echt Barbapapa huisje!

Omdat we er niet kunnen eten gaan we naar de markt in het dorp. Daar vinden we echte patatjes en gevulde pannenkoekjes. Heerlijk als afwisseling op de rijst en noedels. De volgende ochtend moeten er allemaal dieren uit het zwembad gered worden. Helaas is alleen een kikker nog levend. De enorme duizendpoten zijn dood, maar die kunnen we nu wel goed bekijken!

Nu kunnen we weer naar de kust. Al snel zien we de mooie Karst bergen weer terug. Het waait aardig hard, maar we hebben er weinig last van. Tot het moment dat we in Pak Meng de straat langs de zee indraaien. Dan waaien we bijna van onze fiets af. De zee, waar we net nog in wilden gaan zwemmen heeft golven zo hoog als Jurgen.

Bijna alles bij de kust is dicht. Gelukkig vinden we een kamer. Als we er net zijn begint het ook nog keihard te regenen. Wij zijn blij dat we binnen zijn. Als we uitgepakt hebben lezen we dat er in de provincie die we net verlaten hebben noodweer is. Nou, daar zijn we dan net op tijd vertrokken. Maar we zijn net 1 dag fietsen uit die provincie. Dus helemaal gerust ben ik er niet op. De zee is heel dichtbij, en hoe hoog zou die in de nacht met vloed komen? Ik slaap slecht, en ga om 3 uur kijken hoe hoog het water staat. Als ik zie dat hij niet veel hoger is dan vanmiddag bij vloed kan ik rustig slapen.

De volgende dag liggen de straten vol takken en bladeren. Als we onderweg zien hoeveel bomen er in de electriciteitsdraden hangen is het logisch dat de stroom steeds uitviel. Maar de zon schijnt weer dus we fietsen vrolijk verder richting het zuiden. Omdat we steeds de hoofdwegen proberen te mijden komen we op plaatsen waar weinig westerse toeristen komen. Erg leuk omdat we dan zien hoe Thailand echt is. De jongens vinden het soms minder leuk. Iedereen vindt ze interessant en schattig. Ze worden steeds aangeraakt en beknepen. Maar de andere kant is dat ze steeds van alles toegestopt krijgen. Cakejes, een annanas, stukjes mango, een zak ijsblokjes op een hete dag, het komt allemaal zo maar op ze af.

In Yan Ta Khao houden we een rustdag. Het is een gewoon Thais plaatsje. Er is niets speciaals te doen, maar we zijn moe, en een hotel aan de kust of met een zwembad is niet in de buurt. Dus genieten we van de markt waar we heerlijk rondwandelen, alles bekijken en foto’s maken. Daarna maken de mannen van de plastic flessen ( waar we er elke dag veel te veel van hebben, het is ons een doorn in het oog…) bootjes die we op de snel stromende rivier naast het resort laten varen. En als afsluiting halen we lekkere dingetjes op de markt die we in onze kamer opeten. En zo wordt een gewone dag toch heel gezellig!

Nu komen we echt in het zuiden. We rijden door het binnenland en zien steeds meer moskeeën. De wegen zijn goed te doen. Vlak voor Satun slapen we via de warmshower list bij Pot en zijn familie. De jongens vinden het erg leuk want Pot heeft 2 zonen, van 3 en 6 jaar. Ze zien meer speelgoed dan ze de afgelopen 2 maanden gezien hebben. En wat ze het liefste samen doen is…… fietsen! Gelukkig wonen ze aan een doodlopende straat waar ze prima kunnen fietsen. We blijven 2 nachten bij de familie. De eerste dag koken we samen. Mah kookt Thais en wij bakken pannenkoeken. Zo genieten we van elkaars eten.

De tweede dag gaan we met Pot mee naar het lokale radiostation waar hij werkt. We worden voor de radio geïnterviewd! We zijn benieuwd of iemand het kan vinden in de ochtendshow van 26 juni.

Die middag gaan we naar de fietsenmaker. Op de dag voordat we uit Nederland weggingen kwam Jurgen erachter dat er speling in mijn trapas zit. De fietsenmaker kon het niet maken omdat hij niet de goede onderdelen had. Via de winkel waar we de Pino gekocht hebben krijgen we toch reserve onderdelen, die Jan voor ons meeneemt naar Schiphol. Nu willen we de onderdelen graag op de fiets hebben omdat de speling erger is geworden en het lastig schakelt. In Satun zit een goede fietsenmaker dus daar gaan we heen. Hij gaat meteen aan de slag, en nadat de oude onderdelen uit de Pino zijn gaan de nieuwe onderdelen erin. En dan blijkt dat de trappers nu niet meer tegenover elkaar staan. Ze passen dus niet…. Ik wordt steeds zenuwachtiger of het nu nog goed komt. Maar de fietsenmaker en Jurgen verzinnen een oplossing. De lagers van de oude trapas worden vervangen en zo is de speling bijna weg. En de versnellingen lopen ook veel soepeler. Nu ben ik weer helemaal blij! En de fietsenmaker wil niets voor de reparatie hebben. Dus als je in Satun bent en je fiets gaat stuk……

De laatste dag in Thailand fietsen we naar de pier waar de boot naar Langkawi, een eiland in Maleisië, vertrekt. We zijn een uur voordat de boot vertrekt bij de haven. Daar worden we uitgestempeld uit Thailand en kopen we van ons Thaise geld lekkere dingetjes. Nu zijn we klaar om aan een nieuw avontuur te beginnen: Op naar Maleisië!

Voor meer foto’s van deze etappe klik hier.

Gepost in 2018 - Nepal/Thailand + Maleisië, Reizen | Getagged , , | 3 Reacties