Naar de oostkust en naar Tioman eiland.

Als we terugkomen uit de jungle zijn we wel een beetje moe en willen we nog wel een dag in Merapoh blijven. Helaas is ons guesthouse de volgende dag besproken. De volgende morgen komt Joris uit de wc en zegt: zo kan ik echt niet op reis. Ook Jurgen heeft last van zijn buik. Gelukkig krijgen we een andere kamer en kunnen we een dagje bijkomen en beter worden. De volgende dag gaat het beter en gaan we op weg. We hebben een lange dag voor de boeg en moeten 70 km over de snelweg fietsen. Gelukkig is de weg nieuw en volgens de Maleisiëers vlak. Dat ‘vlak’ geloven we niet zo erg, want dat wordt altijd gezegd door automobilisten, maar het valt deze keer erg mee. De weg gaat midden door de jungle en dat is wel genieten. We zien wilde zwijnen en horen Siamang apen. Aan het begin van de middag komen we al in Kuala Lipis aan.

Het is geen regentijd in dit deel van Maleisië, maar dat wil niet zeggen dat het af en toe flink kan regenen. Na een avond vol regen en onweer stappen we de volgende morgen in Jerantut op de fiets. Als we van de hoofdweg een kleinere weg infietsen is het wegdek niet zo best. Even later staat de hele straat onder water! Er rijden wel een brommer en later een auto door, maar er zijn gaten en we weten niet precies waar die zitten. Dus doe ik mijn schoenen uit en waad met fiets en al door het water. Als Jurgen ziet dat het te doen is fietst hij achter ons aan. Even verder staat de weg weer onder water. Nu is het dieper. Maar als we voorzichtig langs de kant gaan gaat het goed. Robin vindt het helemaal geweldig! “Het is zo leuk om te zien hoe de auto’s door het water gaan, ik wil hier de hele dag wel blijven om te kijken.” Het is ook leuk om te zien. De pick ups rijden gewoon door, maar een opgepimpte auto met verlaagde bumper (waar ze hier erg van houden) waagt het niet en draait om. Helaas voor Robin gaan we toch weer verder en houden we de weg verder droog.

Het is een beetje puzzelen met het vinden van hotels op dit stuk van de reis. Als we eindelijk denken dat we de planning rond hebben voor de komende dagen blijkt er een oversteek in de rivier in te zitten waar geen brug of veer is…… Maar Maleisië is Maleisië en problemen zijn er om opgelost te worden. In de speeltuin spreek ik een moeder aan die goed Engels spreekt en een paar jaar in Denemarken heeft gewoond. Ik leg haar ons probleem voor en ze gaat meteen bellen. En voor we het weten hebben we het nummer van een meneer met een boot die ons wel de rivier over wil zetten. Super!

Als we de volgende dag het dorpje infietsen komt de man al meteen met de auto achter ons aan. Bij de steiger laden we de fietsen af en brengen we eerst de bagage en later de fietsen naar de boot. Het is een beetje prutsen, maar het past. En dan blijkt dat de meneer ons niet alleen naar de overkant, maar helemaal naar het Chinimeer gaat brengen. Aan de rand van het meer hebben we een hotel gezien, dus dat is helemaal leuk! Eerst steken we de grote rivier over en dan gaan we via kreken naar het meer. Onderweg zien we mooie bomen, apen en een boom over de kreek waar we ons net onderdoor kunnen wurmen. Dan komen we bij het meer.

Eigenlijk zijn het een aantal kleinere meertjes die met elkaar verbonden zijn. Er zijn prachtige roze waterlelies, en veel planten die in eilandjes boven het water uitsteken. Het is echt mooi en genieten! We leggen aan bij een plek waar de Orang Asli wonen, de oorspronkelijke bewoners van dit gebied. Ze hebben blaaspijpen waar ze pijlen mee schieten. Die gebruiken ze, met gif uit een boom, om vogels en apen te vangen. Maar ze hebben ook een schietschijf waar ze op oefenen. Dat is natuurlijk echt iets voor de jongens en ze beginnen meteen te oefenen. Het gaat echt goed. Joris besluit van zijn zakgeld een blaaspijp te kopen en is helemaal de koning te rijk als dat hem lukt met flink afdingen, want het is zijn laatste zakgeld.

Het hotel ligt prachtig aan het meer, maar het is vergane glorie. Je zou er zo iets moois van kunnen maken, maar helaas gebeurt dat niet. We waren van plan hier een rustdag te houden, maar als we een mailtje krijgen van Ash, een warmshower host dat hij ons alleen morgen kan hosten is de knoop snel doorgehakt. We gaan verder. We zijn nu bijna bij de oostkust en dat betekent een vlakke weg. Dat maakt dat we meteen een hoop kilometers extra kunnen maken. En dat is nodig ook want anders komen we niet in Pekan waar Ash woont.

Het klikt meteen met Ash en zijn vrouw Nurul. De kinderen kijken naar een Minions film, terwijl wij kletsen en Nurul heerlijk eten kookt (zonder pepers, speciaal voor de kinderen). Als de kinderen in bed liggen kletsen we nog verder met Ash die op een school lessen in buitensport geeft. De volgende ochtend kijken we met z’n allen Junglebook, erg toepasselijk na onze jungle avonturen. Daarna gaan we echt op weg, op naar de volgende warmshower host!

Het is Pak Yus en hij heeft een chaletverhuur aan het strand. Wij mogen er gratis kamperen. We hebben het kamperen erg gemist dus het is fijn om de tenten uit het vet te halen. Joris is erg blij want hij wil graag in de nieuwe eenpersoons tent slapen, en dat kan nu. We staan achter wat bosjes aan het strand, dus je rolt uit je tent zo het strand op. En dat betekent natuurlijk een rustdag en genieten maar! De jongens jutten op het strand spullen bij elkaar om bootjes van te maken. Er wordt gezwommen met de bootjes en met een body board dat ze op de camping vinden.

Jurgen geniet van zijn zijn rust in de hangmat en leest een boek. Als hij een blik in de boom boven de hangmat werpt ziet hij iets langs en groens zitten. Eerst denk hij dat het speciale peulen zijn, maar dan blijkt er een slangenkop aan te zitten. Ok, dan lig je ineens niet zo lekker meer in je hangmatje. Gelukkig is er internet: Het is een Oriental Whip snake en het blijkt dat de slang alleen gevaarlijk is voor kikkers en muizen. De meneer van de camping komt met een lange stok en verplaatst de slang buiten de camping. Dan kan Jurgen weer relaxen!

Wat is het heerlijk hier op het strand. Een kampvuurtje in de avond, krabben eten met Pak Yus en een andere fietsende gast. Het kan allemaal hier. Toch moeten we de volgende dag weer verder. We zijn op weg naar Tioman eiland en daar willen we ook nog wat dagen voor over hebben. De weg is recht en vlak, dus we kunnen makkelijk kilometers maken. Maar alleen recht en vlak kan ook wel saai worden, helemaal als het over de snelweg is. Maar het is voor een goed doel want in Kg Gemok kunnen we de boot nemen naar Tioman eiland.

Nou, even de boot nemen had eerst nogal wat voeten in aarde want het was niet duidelijk of onze fietsen wel mee mochten. Maar na een kort gesprekje tussen Jurgen en de kapitein was het snel geregeld gelukkig. Tassen in de boot, fietsen erop en gaan met die banaan.

Of liever gezegd golven maar! De boot ging aardig heen en weer. Ik kan daar niet goed tegen, maar nu bleek dat Robins maag het ook geen pretje vindt. Gelukkig helpt naar buiten kijken wel. Maar we zijn blij dat we weer vaste grond onder onze voeten hebben. En de vaste grond hier is prachtig! Tiomon eiland is een oude vulkaan. Een berg in het midden met jungle erop en strand eromheen. In de zee liggen koraalriffen dus wat wil een mens nog meer.

We gaan de eerste dag meteen snorkelen in de zee voor ons hotel. Daar is koraal, maar veel ervan is dood helaas. Toch zien we mooie dingen. Als we de volgende ochtend aan het ontbijt zitten komt de meneer van het hotel vertellen dat er straks een snorkel excursie vertrekt. Wij passen er nog bij in de boot en mogen voor een klein prijsje mee. Dat laten we ons geen 2 keer zeggen! We pakken de spullen bij elkaar en gaan op weg.

We zijn op pad met allemaal Maleisiëers en dat is heel gezellig. We gaan naar 4 verschillende plekken. Eerst gaan we snorkelen bij een eilandje. Daar zien we mooie vissen, gekleurd koraal, een kleine rog en veel zee-egels. Die laatste hebben wel enge ogen volgens Joris (en ik geef hem geen ongelijk!) Na 50 minuten snorkelen varen we naar Tekek, het hoofdstadje van Tioman, waar we rondkijken en tax free kunnen shoppen. Dan gaan we weer de zee op naar Marine reserve. Hier komen grote vissen vlak bij het strand. Echt leuk. Veel mensen voeren de vissen brood dus dan komen ze helemaal dichtbij. Helaas zitten hier ook veel kleine kwalletjes. Na zijn eerdere ervaring met kwallen is Robin snel het water weer uit. Gelukkig kun je er ook mooie zandkastelen bouwen. Onze laatste stop is weer bij een eilandje. Het is hier diep, dus de Maleisiëers, die niet goed kunnen zwemmen, blijven in de boot. Wij niet, en dat is maar goed ook want dit is de mooiste stop! Veel gekleurd koraal, zee-egels, 2 haaien, clowns visjes en andere mooie vissen zien we hier. Dat hadden we echt niet willen missen!

De volgende dag gaan we de jungle in. Dat was de wens van Robin. We lopen van Genting naar Paya. Er zijn geen grote wegen op dit deel van het eiland, dus je bent al snel in de jungle. Het is een leuk pad. Onderweg zien we veel varanen en apen. In Paya drinken we wat en dan gaan we weer terug door de jungle. Als we pauzeren op een grote steen bij het strand zien we vissen uit de zee spingen! Weer in Genting hebben we ‘s middags afgesproken met Ash, onze warm shower host uit Pekan. Hij is met zijn studenten hier op excursie. Echt leuk om hem weer te zien! We snorkelen nog in de zee bij ons hotel als er ineens een tropische onweersbui uit de lucht valt. Gelukkig is het snel weer droog en kunnen we het water weer in.

De dagen hier zijn veel te snel voorbij gegaan. We hebben nog geen zin, maar de boot vertrekt de volgende ochtend alweer. Dit keer gaan we naar Mersing, een stadje meer naar het zuiden. Dat scheelt ons een dag fietsen. Gelukkig zijn we voorbereid op de boottocht. Robin bemachtigt een plaats aan het raam en kijkt steeds naar buiten. Dat gaat prima! Barbara kletst met haar Belgische buurvrouw, dus die heeft ook nergens last van. Voor we het weten zijn we op het vaste land. Vanaf Mersing gaan we weer oversteken naar het westen van Maleisië. En wat we dan allemaal meemaken vertellen we in het volgende stukje.

Voor nog meer foto’s van deze etappe klik hier.

Dit bericht is geplaatst in 2018 - Nepal/Thailand + Maleisië, Reizen en getagd, , , , . Bookmark de permalink.

9 Reacties op Naar de oostkust en naar Tioman eiland.

  1. irene wanner zegt:

    wat een bijzondere reis toch. Ik geniet van jullie belevenissen. Volgend jaar weer? Of begint verlangen naar het thuisfront toch ook wel een beetje te kriebelen?

  2. ida zegt:

    wat een prachtige foto’s !
    En weer een leuk verslag.
    Wanneer komen jullie weer naar Nederland (of te wel wanneer moeten de jongens weer naar school?)
    Heb nog een mooie tijd daar, groetjes, ida

    • Jurgen zegt:

      De tijd vliegt en over 2 dagen vliegen we weer naar Nederland. Dan zijn we net op tijd thuis voor het huttenkamp bij ons in de wijk. En voor de verjaardag van Robin!

  3. Heidi Kronenberg zegt:

    Geweldig
    Ik lig op mijn dakterras en leef me helemaal in op jullie prachtige belevenissen. Stiekem ben ik jaloers. Wat geweldig hebben jullie het. Ik blijf jullie verhalen volgen. Lieve groet van Heidi

  4. ben & ingrid zegt:

    Wat een mooie avonturen beleven jullie en wat een schitterende locaties om te logeren aan het water, aan de foto’s te zien genieten jullie met volle teugen!
    wanneer zijn jullie weer terug in Deventer?

    hartelijke groet,
    Ben & Ingrid

    • Jurgen zegt:

      We genieten inderdaad met volle teugen van al het moois dat we zien en alle mooie logeerplekken. Maar de tijd vliegt en over 2 dagen vliegen wij ook en wel naar huis. Dus tot binnenkort in Deventer!

  5. Erna zegt:

    Wat fantastisch, de verhalen en de prachtige foto’s.
    Hier zijn jullie nog wel “even” vol van.

    En wat de lessen betreft: een mooiere les dan deze reis lijkt mij onmogelijk;))

    Inmiddels zijn jullie weer heelhuids thuis, helaas heb ik jullie gemist bij het huttenfeest, maar we zien elkaar misschien donderdag al Barbara als we starten met het nieuwe “Voorleesseizoen”. Lieve groeten, Erna