Naar de jungle

In Kota Bharu hebben we heerlijk genoten van het zwembad en de cultuur. We hebben gezien hoe ze op grote trommels trommelen en mochten zelf ook mee doen. Ook hebben we gezien hoe de vliegers gemaakt worden. Maar dan is het toch tijd om weer te vertrekken.

Onze eerste etappe is een korte. We hebben Ardy ontmoet op de parkeerplaats waar we geslapen hebben en hij woont hier in de buurt. Dus gaan we hem opzoeken. Het is altijd leuk om te zien hoe de Maleisiëers wonen en wat ze doen. Ardy is net terug uit Thailand waar hij bij een bijeenkomst voor toerfietsers is geweest. Zijn vriend Key was daar ook en komt nu ook langs. De fietsverhalen vliegen al snel door de lucht. Helaas voor de jongens zit het zoontje van Ardy de hele middag op school, dus ze moeten zichzelf vermaken. Maar ze hebben ook wel geluk want we gaan met de pick-up van Key, een echte Toyota Hilux (!) naar een restaurantje in de buurt. En als we weer terug komen zijn de vrouw, zoontje en dochtertje van Ardy er wel. En ze mogen nog even in de bak van de pick-up zitten.

Er wordt druk gespeeld, gekletst en nog een keer gegeten, want het eten in het restaurant was alleen maar een tussendoortje. Oeps, dat hadden we niet helemaal begrepen. Gelukkig lusten fietsers altijd wel wat…… De volgende morgen nemen we alweer afscheid van elkaar en gaan we op de fiets. We gaan op weg naar Taman Negara, een groot nationaal park.

Het is een eind fietsen en door de bergen, maar we beginnen met frisse moed. Het fijne idee is dat we, als we het niet meer zien zitten, de jungle trein kunnen nemen. Het is alleen erg warm, 34 graden, die door de grote luchtvochtigheid aanvoelt als 38 tot 42 graden. We gaan dus vroeg op pad. De weg begint al snel te klimmen. Soms is het goed te doen, maar er zijn ook steile heuvels die ik alleen duwend op kom. En als dan een niet bestaande weg een omweg van 10 km betekent wordt je daar niet vrolijk van.

Omdat we een stuk dubbel moesten rijden om naar een hotel te komen besluiten we een stukje te liften om de dagetappe korter te maken. Maar een lift vinden is nog niet eenvoudig. Iedereen wil ons steeds helpen en nu we hulp nodig hebben stopt er niemand. Als we de moed al op willen geven steek ik nog 1x mijn duim op naar een pick up en hij stopt! Dat scheelt toch mooi weer 5 km op en neer. Later zegt een meneer die we onderweg tegen komen: Ik zag jullie bij de snelweg staan zwaaien. Hadden jullie hulp nodig of zo? Liften is blijkbaar niet veelvoorkomend in Maleisië!

De volgende dag gaan we naar Dabong. Dat heeft nogal wat voeten in aarde want het is veel klimmen. De jungle is schitterend, dus dat maakt veel goed. Maar aan het begin van de middag is mijn inspiratie om nog verder te duwen onder het nulpunt gezakt. We besluiten een lift te zoeken en ondertussen nog even door te fietsen naar een drinkstalletje want ons water begint aardig op te raken. Waar ik net vertelde dat liften niet veelvoorkomend is hier, nog een tip: Probeer niet te liften tijdens het vrijdagmiddaggebed. Alle pickup bestuurders die normaal regelmatig voorbij komen zijn rustig aan het bidden. En geef ze eens ongelijk.

Ook zijn er geen drinkstalletjes te vinden dus we ploeteren rustig verder. De enige die onze jongens een lift wil geven tijdens een lange steile klim waarbij ze moeten lopen, is de bestuurder van een graafmachine! De jongens weten niet of wij dat wel goed vinden en vliegen opeens naar boven. De meneer van de graafmachine geeft ons wel zijn water! Tijdens de komende afdaling vindt Jurgen een huis waar we drinken krijgen. Na 4 liter drinken zien we het leven weer zonnig tegemoed. Achter het huis is een riviertje waar de kinderen van het huis aan het spelen zijn. Dat laten onze jongens zich geen 2x zeggen en ze verjagen de hitte van het lopen met een koele plons. En zo komen we toch weer opgewekt bij Rose house aan waar we ook meteen water, cake en thee krijgen. Als het dan ook nog begint te regenen en de jongens kunnen douchen onder de goot is het feest compleet!

We hebben wel wat rust verdient en blijven 3 nachten in Dabong. De eerste dag doen we lekker niets, de 2e dag gaan we erop uit. Met alle toeristen uit ons huis gaan we met een busje naar Gunung Stong. Hier is de hoogste waterval van Zuid Oost Azië. Het is een echt uitje zo in de bus. We vliegen over de heuvels zonder moeite! Maar Gunung Stong laat zich minder makkelijk bedwingen. Hiervoor moeten we toch echt in actie komen. We wandelen over een junglepad. Als het heel steil is hangt er een touw om je vast te houden. We wandelen, klimmen en klauteren omhoog.

We zien mooie planten en speuren door onze bamboe verrekijkers naar vogels. Na 450m komen we aan boven aan de waterval. Daar is een camping, en kun je bij het water komen. We bekijken eerst de waterval van boven en het uitzicht over het dal. Dan gaan we zwemmen onder aan een hoger stukje waterval. Het water is koud maar heerlijk fris! Hier kunnen we heerlijk genieten! Omdat je helemaal beneden ook kan zwemmen lopen we aan het begin van de middag weer naar beneden. Daar is een wat warmere poel met een slingertouw. Super leuk! Ook kun je een stukje op de waterval klimmen en dan naar beneden glijden. Een dag met een gouden randje!

En dat is nog maar het begin van ons jungle avontuur. Want vanuit Merapoh gaan we Taman Negara, het oudste tropisch regenwoud van de wereld bezoeken! Via Merapoh adventures gaan we 2 dagen de jungle in met Naza onze gids. We gaan eerst met de pick up naar het park. Dat is al een belevenis op zich. Je moet bij het informatie centrum alle spullen die je meeneemt opgeven. Zo willen ze voorkomen dat je troep achterlaat. Dan gaat het hek open en zegt Naza: Welcome in the national park! We gaan eerst nog een stukje met de jeep tot we kunnen gaan wandelen. En dan zijn we echt in de jungle. Een smal pad slingert tussen bomen en struiken door.

Het wordt een dag vol klimmen, wandelen, riviertjes oversteken en leren over de jungle. Naza, onze gids, is al 20 jaar gids hier en weet zoveel! Het is fruit tijd in de jungle en de jongens willen bij elke vrucht weten wat het is, welk dier het eet en of wij het ook kunnen eten. We zien veel huisjes van dieren, kakkerlakken bijvoorbeeld, en ook sporen van dieren. Zelfs de pootafdruk van een tapir!

De pauze bij een riviertje wordt niet alleen gebruikt om te eten, maar ook om lekker dammen te bouwen in de rivier. Bij een volgende rivier zijn veel zweetbijen. Ze komen op de achterkant van onze rugzakken af. Als je hele tas vol bijen zit is het toch wel spannend om hem weer op te pakken en op je rug te doen.

Na een hele dag klimmen komen we op de kampeerplek aan. We hebben geluk want we zijn de enige kampeerders. Tentjes opzetten en nog even zwemmen in de waterval. Dan mogen we een klein kampvuurtje maken, wat met al dat vochtige hout uit het tropisch regenwoud nog best een uitdaging is. Als het vuur brandt heeft Naza rijst met kip rendang voor ons gekookt. Wat een luxe!

Na de heerlijke maltijd maken we nog een klein wandelingetje door de donkere jungle. Ook weer een ervaring op zich! Wist je dat de ogen van de spinnen oplichten als je er met een zaklamp op schijnt? En hoe hoog bomen zijn als je er vanaf de onderkant op schijnt? Joris weet de spanning nog te verhogen. Net als Naza heeft verteld dat je bij overhangende takken moet oppassen voor slangen trapt Joris op het eind van een lange tak. Alles beweegt en iedereen schrikt zich een hoedje!

De volgende morgen worden we nog een beetje klam van de warmte van de tent wakker en heeft Naza alweer een heerlijk ontbijt gemaakt met roti chanai! Je kan de jongens niet blijer maken! Ze zijn moe van de eerste dag lopen en het late naar bed gaan, dus ze hebben ook wel iets lekkers verdient. We volgen vandaag dezelfde route als gisteren, maar doordat we veel afdalen gaat het sneller. Als we een riviertje oversteken zien we een Siamang aap door de bomen slingeren. Die zijn echt groot! Ook vliegen er neushorenvogels over. Eén vleugel is wel 2 meter lang! Na zoveel moois moeten we wel relaxen en pasta eten in de rivier! Wat een prachtige tocht is dit.

Maar de trukendoos is nog niet leeg. Als we weer bij het beginpunt zijn gaan we naar een riviertje waar een vissenreservaat is. We gaan met een gids de rivier in en mogen de vissen voeren en vangen met onze hand. Dat is toch moeilijk! Maar ook heel leuk! De vissen knabbelen aan je hand en floepen weg als je ze wil pakken. We houden er trots een vast, gevangen door de gids. Maar die heeft dan ook geoefend.

Nu gaan we met de jeep weer naar het begin van het park. Gelukkig hebben we meer plastic mee naar buiten genomen dan we mee hadden, dus mogen we weer naar ons guesthouse. We hebben een super tocht gemaakt! Dit is zeker een van de hoogtepunten van onze reis. Nu gaan we op weg naar de oostkust. En wat we daar beleven lees je in het volgende stukje.

Benieuwd naar nog meer foto’s? Klik dan hier.

Dit bericht is geplaatst in 2018 - Nepal/Thailand + Maleisië, Reizen en getagd, , , , . Bookmark de permalink.

11 Reacties op Naar de jungle

  1. ida zegt:

    Wat een geweldig verslag weer….en dan al die prachtige fotos.
    Dat zijn voor jullie allemaal herinneringen voor het leven!!
    Zo leuk dat we “op afstand” mee kunnen genieten!!

  2. Heidi k zegt:

    Geweldig verhaal over jullie jungle ervaringen.
    Echt leuk om te lezen zo vlak voor het slapen gaan.
    Lieve groeten van mij

  3. Hennie Bokhove zegt:

    Oh jongens wat een groot avontuur. Die taal bleek dus een slang te zijn begrijp ik dat nou goed?
    Nou ik geniet heel erg mee met jullie reis drie de foto’s maar zeker ook het verhaal. Liefs Hennie

    • Jurgen zegt:

      Huh? Een taal die een slang is? Ik begrijp het niet helemaal. Vast een autocorrectie die iets raars heeft gemaakt van een gewoon woord.

      • Danielle zegt:

        Ik denk dat ze bedoelt, die tak bleek dus een slang te zijn.
        En hennie ik denk dat het een echte tak was en door het breken ging alles bewegen (beestjes etc). Althans dat denk ik….

        • Jurgen zegt:

          Inderdaad, dat moet het zijn. Het was dus echt een tak waar Joris op stond. Maar omdat we net door de gids op de aanwezigheid van slangen waren gewezen schrokken we ons rot.

  4. Danielle zegt:

    Hoi hoi! Ik lees iedere keer met heel veel plezier jullie verhaaltjrs. Zo leuk!!! Als we ooit op teis gaan naar een van deze landen weet ik waar we inspiratie op moeten doen. 😄
    Wij zijn nu op folkcamp en ik moet veel aan jullie denken! Zou zo leuk zijn om samen weer eens te doen.
    Ik ben nu huishoudstaf en denk ook veel aan hannir, die stond er altijd zo relaxed bij en ik vraag me nu af, hoe dan?
    Het is ook wel een beetje de nieuwe locatir, even wennen dat alles anders is dus ook anders gaat. Maar we hebben het zeer gezellig!
    Heel goede reis verder en ik geniet mee!

    • Jurgen zegt:

      Veel plezier op Eerde! Robin had het er van de week nog over dat we zeker snel een keer op de nieuwe locatie moeten gaan kijken. Maar dit jaar zijn we iets te ver weg! Dus zingen we Eerder liedjes tijdens het fietsen. Doe iedereen de groeten van ons!

  5. irene wanner zegt:

    Zo, nu de tijd gevonden te lezen wat ik nog niet gezien had. Volgens mij willen jullie niet meer terug naar de gewone wereld. Wat een boel indrukken voor de grote en de kleine mensen. Heel bijzondere reis. En voor ons in Nederland een prachtig verslag van jullie belevenissen. En ik steeds de foto’s bekijkend met extra aandacht voor die ene teruggevonden groene sandaal… Geniet nog heel even verder allemaal!

  6. Ans Mellink zegt:

    Inderdaad, wat een geweldig verslag weer en leuke foto’s, dat wordt echt wel wennen straks, maar het huttenkamp is ook leuk natuurlijk. Goed zeg dat jullie extra plastic uit de jungle meegenomen hebben, ik ga de data van onze vuilraapclub op de Worp voor jullie nog even opzoeken!

    • Jurgen zegt:

      Oh dat is een goed idee! We hebben al eens meegedaan met de opruimactie en de jongens vinden het heel leuk. Dus dat komt vast goed.