Het laatste stuk Thailand

Dolblij met Robins vertrouwde schoenen gaat onze reis verder door Thailand. We verlaten Koh Lanta met de veerpont en gaan verder richting de kust. Omdat er veel zee inhammen zijn is het even zoeken naar een rustige weg naar het zuiden die niet steeds dood loopt. We fietsen een dag door het binnenland en slapen in een echt Barbapapa huisje!

Omdat we er niet kunnen eten gaan we naar de markt in het dorp. Daar vinden we echte patatjes en gevulde pannenkoekjes. Heerlijk als afwisseling op de rijst en noedels. De volgende ochtend moeten er allemaal dieren uit het zwembad gered worden. Helaas is alleen een kikker nog levend. De enorme duizendpoten zijn dood, maar die kunnen we nu wel goed bekijken!

Nu kunnen we weer naar de kust. Al snel zien we de mooie Karst bergen weer terug. Het waait aardig hard, maar we hebben er weinig last van. Tot het moment dat we in Pak Meng de straat langs de zee indraaien. Dan waaien we bijna van onze fiets af. De zee, waar we net nog in wilden gaan zwemmen heeft golven zo hoog als Jurgen.

Bijna alles bij de kust is dicht. Gelukkig vinden we een kamer. Als we er net zijn begint het ook nog keihard te regenen. Wij zijn blij dat we binnen zijn. Als we uitgepakt hebben lezen we dat er in de provincie die we net verlaten hebben noodweer is. Nou, daar zijn we dan net op tijd vertrokken. Maar we zijn net 1 dag fietsen uit die provincie. Dus helemaal gerust ben ik er niet op. De zee is heel dichtbij, en hoe hoog zou die in de nacht met vloed komen? Ik slaap slecht, en ga om 3 uur kijken hoe hoog het water staat. Als ik zie dat hij niet veel hoger is dan vanmiddag bij vloed kan ik rustig slapen.

De volgende dag liggen de straten vol takken en bladeren. Als we onderweg zien hoeveel bomen er in de electriciteitsdraden hangen is het logisch dat de stroom steeds uitviel. Maar de zon schijnt weer dus we fietsen vrolijk verder richting het zuiden. Omdat we steeds de hoofdwegen proberen te mijden komen we op plaatsen waar weinig westerse toeristen komen. Erg leuk omdat we dan zien hoe Thailand echt is. De jongens vinden het soms minder leuk. Iedereen vindt ze interessant en schattig. Ze worden steeds aangeraakt en beknepen. Maar de andere kant is dat ze steeds van alles toegestopt krijgen. Cakejes, een annanas, stukjes mango, een zak ijsblokjes op een hete dag, het komt allemaal zo maar op ze af.

In Yan Ta Khao houden we een rustdag. Het is een gewoon Thais plaatsje. Er is niets speciaals te doen, maar we zijn moe, en een hotel aan de kust of met een zwembad is niet in de buurt. Dus genieten we van de markt waar we heerlijk rondwandelen, alles bekijken en foto’s maken. Daarna maken de mannen van de plastic flessen ( waar we er elke dag veel te veel van hebben, het is ons een doorn in het oog…) bootjes die we op de snel stromende rivier naast het resort laten varen. En als afsluiting halen we lekkere dingetjes op de markt die we in onze kamer opeten. En zo wordt een gewone dag toch heel gezellig!

Nu komen we echt in het zuiden. We rijden door het binnenland en zien steeds meer moskeeën. De wegen zijn goed te doen. Vlak voor Satun slapen we via de warmshower list bij Pot en zijn familie. De jongens vinden het erg leuk want Pot heeft 2 zonen, van 3 en 6 jaar. Ze zien meer speelgoed dan ze de afgelopen 2 maanden gezien hebben. En wat ze het liefste samen doen is…… fietsen! Gelukkig wonen ze aan een doodlopende straat waar ze prima kunnen fietsen. We blijven 2 nachten bij de familie. De eerste dag koken we samen. Mah kookt Thais en wij bakken pannenkoeken. Zo genieten we van elkaars eten.

De tweede dag gaan we met Pot mee naar het lokale radiostation waar hij werkt. We worden voor de radio geïnterviewd! We zijn benieuwd of iemand het kan vinden in de ochtendshow van 26 juni.

Die middag gaan we naar de fietsenmaker. Op de dag voordat we uit Nederland weggingen kwam Jurgen erachter dat er speling in mijn trapas zit. De fietsenmaker kon het niet maken omdat hij niet de goede onderdelen had. Via de winkel waar we de Pino gekocht hebben krijgen we toch reserve onderdelen, die Jan voor ons meeneemt naar Schiphol. Nu willen we de onderdelen graag op de fiets hebben omdat de speling erger is geworden en het lastig schakelt. In Satun zit een goede fietsenmaker dus daar gaan we heen. Hij gaat meteen aan de slag, en nadat de oude onderdelen uit de Pino zijn gaan de nieuwe onderdelen erin. En dan blijkt dat de trappers nu niet meer tegenover elkaar staan. Ze passen dus niet…. Ik wordt steeds zenuwachtiger of het nu nog goed komt. Maar de fietsenmaker en Jurgen verzinnen een oplossing. De lagers van de oude trapas worden vervangen en zo is de speling bijna weg. En de versnellingen lopen ook veel soepeler. Nu ben ik weer helemaal blij! En de fietsenmaker wil niets voor de reparatie hebben. Dus als je in Satun bent en je fiets gaat stuk……

De laatste dag in Thailand fietsen we naar de pier waar de boot naar Langkawi, een eiland in Maleisië, vertrekt. We zijn een uur voordat de boot vertrekt bij de haven. Daar worden we uitgestempeld uit Thailand en kopen we van ons Thaise geld lekkere dingetjes. Nu zijn we klaar om aan een nieuw avontuur te beginnen: Op naar Maleisië!

Voor meer foto’s van deze etappe klik hier.

Dit bericht is geplaatst in 2018 - Nepal/Thailand + Maleisië, Reizen en getagd, , . Bookmark de permalink.

3 Reacties op Het laatste stuk Thailand

  1. Elisabeth zegt:

    Wat een reis.Wij komen niet verder dan De enter op stelten.Ook leuk.Verl liefs en groetjes van Oma Lies.

  2. ida zegt:

    wat een leuk verslag weer.
    Ik hoop dat jullie in Maleisië weer net zo’n fijne tijd zullen hebben.
    Lukt het allemaal met het schoolwerk van Joris? Kun je daar eens iets over schrijven?
    groetjes,
    ida

  3. Ellie zegt:

    Geweldig vwrslag weer. Ik ziechet helemaal voor me. Geniet nog lekker verder